زنگِ کوچ

وقتی صبح زود از خانه راه می‌افتی، در کوچه قدم می‌زنی یا سواره به مدرسه می‌آیی خنکی پاییز جای گرمای اتاق و رختخواب را می‌گیرد. نسیم روی گونه‌هایمان می‌رقصد و سرمای لطیفی زیر پوست جا خوش می‌کند. هر کسی برای این خنکی راهی دارد؛ درختان ساعت حیاتشان را خاموش می‌کنند و برگ‌ها را می‌تکانند، برخی حیوانات به خواب می‌روند و پرندگان از شهری به شهر دیگر مهاجرت می‌کنند.

انسان‌ها هم دست به کار می‌شوند؛ یکی لباس گرم می‌پوشد، دیگری زودتر از همیشه گرمایش خانه را راه می‌اندازد و پیش و بیش از همه، عشایر هنوز به سنت هزاران سال پیش انسان‌ها اقلیم عوض می‌کنند. کوچ آوای زندگی است. انسان برای ادامۀ حیات دام و تداوم جریان زندگی از سرما می‌گریزد و زندگی را در اقلیمی گرم از سر می‌گیرد.

15 مهر ماه دانش‌آموزان پیش‌دبستان و دبستان پسرانۀ علامه طباطبایی واحد پاسداران به مناسبت روز عشایر کوچ را تجربه و لباس محلی بر تن کردند. آنها در قالب یک ایل دربارۀ کوچ و زندگی عشایر آموختند و درس را به شیوۀ متفاوتی یاد گرفتند.