چند دانشآموز دور یک میز نشستهاند؛ دفتری باز است، یکی از آنها مداد به دست گرفته و دیگری به صفحه خیره شده است. اما چند دقیقه که میگذرد، صدای خنده یا صحبت درباره موضوعی کاملا متفرقه فضا را پر میکند. این صحنهای آشناست که خیلی از ما هنگام درس خواندن گروهی تجربهاش کردهایم؛ جلسهای که قرار بود گامی مثبت برای یادگیری بهتر باشد، گاهی به سادگی به گپوگفت و وقتگذرانی تبدیل میشود.
واقعیت این است که درس خواندن گروهی اگر قواعد خودش را داشته باشد، میتواند ابزاری قدرتمند برای یادگیری عمیقتر باشد؛ اما بدون برنامهریزی، ممکن است به وقتگذرانی تبدیل شود. اگر پیش از این جلسات، مهارتهای پایهای خود را تقویت نکردهاید، بد نیست نگاهی به مطلب آموزشی چگونه برنامه ریزی درسی کنیم بیندازید تا چهارچوب فردی زمانتان پیش از ورود به جمع کاملا مشخص باشد. در ادامه بررسی میکنیم چطور این روش یادگیری را به شکلی کاربردی اجرا کنیم.
بسیاری از افراد تصور میکنند هر زمان که دو یا چند دانشآموز دور یک میز بنشینند و کتاب به دست بگیرند، در حال «مطالعه گروهی» هستند، اما حقیقت این است که صرف کنار هم نشستن، به معنای درس خواندن گروهی نیست. تفاوت اصلی یک دورهمی درسی واقعی با جمعهای دیگر، در داشتن «هدف مشترک»، «تعامل فعال» و «برنامهریزی» خلاصه میشود.
در گروهی درس خواندن اصولی، افراد به جای این که فقط در سکوت و کنار هم کتاب بخوانند، با یکدیگر گفتوگو میکنند، به رفع اشکال میپردازند، سوال طرح میکنند و دانستههای خود را به چالش میکشند. درس خواندن گروهی در واقع فضایی پویا فراهم میکند تا هر فرد از زوایای تازهای به مباحث درسی نگاه کند. به بیان ساده، این روش از مطالعه، یک کار تیمی واقعی است؛ جایی که اعضا به جای وابستگی مطلق به معلم یا جزوه، روی فهم مشترک یک مطلب سرمایهگذاری کرده و با همپوشانی نقاط قوت و ضعف یکدیگر، مسیر یادگیری را هموارتر میکنند.

نگاه کردن به یک کتاب، فرمول یا مسئله از زاویه دید فردی، گاهی ما را در یک بنبست ذهنی قرار میدهد. اینجاست که مزیت اصلی کار جمعی موثر خودش را نشان میدهد و تفکر جمعی، مسیرهای جدیدی پیش روی ما میگذارد.
وقتی بخشی از کتاب برایمان مبهم یا گنگ است، ساعتها خیره شدن فردی به صفحه کاغذ تنها زمان ما را هدر میدهد. در مقابل، شنیدن توضیحات ساده و روان دوستی که آن مبحث را بهتر فهمیده، میتواند به روشن شدن نکات مبهم و رفع سریعتر اشکالات کمک کند.
هر دانشآموزی مسیر فکری، فرمولبندی و شهود متفاوتی برای رسیدن به پاسخ درست دارد. مقایسه این راهحلها با یکدیگر در یک محیط دوستانه، دیدگاه ما را بازتر کرده و انعطافپذیری ذهنیمان را برای مواجهه با سوالات متنوع امتحانی بالا میبرد.
یکی از قدرتمندترین ابزارهای یادگیری و درس خواندن گروهی، تدریس به دیگران است. وقتی تلاش میکنیم مفهومی را به زبان ساده برای همگروهی خود باز کنیم، ناچاریم افکارمان را در ذهن مرتب کنیم؛ این کار به ما کمک میکند مطالب را منظمتر بیان کنیم و متوجه بخشهایی شویم که هنوز به خوبی یاد نگرفتهایم.

حضور در جمعی که هدفی مشترک دارد، میتواند انگیزه شروع و ادامه مطالعه را بیشتر کند و به کاهش اهمالکاری کمک کند. وقتی اعضا برای جلسه بعد روی مطالعه یک مبحث یا حل چند تمرین توافق میکنند، هرکس مسئولیت مشخصی دارد. در کنار همراهی گروه، استفاده از راه های تقویت اراده برای درس خواندن نیز میتواند به پایبندی به این برنامه و انجام مسئولیتهای فردی کمک کند.
صحبت کردن صریح درباره چالشهای درسی، مرور نگرانیها و فهمیدن این که دیگران هم با بعضی مفاهیم دشوار دست به گریبان هستند، میتواند بخشی از نگرانیهای مربوط به امتحان را کاهش دهد و فضای آرامتری برای یادگیری فراهم کند.

با وجود تمام نکات مثبتی که ذکر شد، اگر جلسات درس خواندن گروهی چهارچوب مشخص و اصولی نداشته باشند، خیلی زود به دورهمیهای بینتیجه تبدیل میشوند. شناخت موانع رایج و داشتن راهحلهای ساده برای عبور از آنها، کیفیت این کار جمعی را بیمه میکند.
یکی از چالشهای مطالعه گروهی، کشیده شدن بحثها به موضوعات متفرقه و شوخیهای طولانی است که تمرکز جمع را به هم میزند. برای مدیریت این مشکل، پیش از شروع روی زمان مطالعه و استراحت توافق کنید و گفتوگوهای غیردرسی را به زمان استراحت موکول کنید. استفاده از راههای افزایش تمرکز در دانش آموزان، مانند کنار گذاشتن گوشی و انتخاب محیطی آرام نیز میتواند به حفظ توجه اعضا به موضوع درس کمک کند.
اگر فاصله سطح درسی اعضا زیاد باشد، کسانی که مبحث را بهتر بلدند ممکن است از تکرار مطالب و کند پیش رفتن جلسه خسته شوند؛ در مقابل، افرادی که هنوز بر مفاهیم پایه مسلط نیستند، برای همراه شدن با بحث به توضیح بیشتری نیاز دارند. بهتر است مبحث متناسب با آمادگی اعضا انتخاب شود و همه پیش از جلسه مطالعه مقدماتی داشته باشند. در صورت نیاز، نکات پایه نیز پیش از ورود به سوالهای دشوار مرور شوند.

در بسیاری از گروهها، یک نفر تمام بار درس دادن و حل مسائل را به دوش میکشد و بقیه به عنوان افراد کاملا منفعل تنها تماشاچی میشوند. راهکار جلوگیری از این موضوع، تقسیم مسئولیت است؛ هر بار یک بخش از مبحث را به یکی از دانشآموزها بسپارید تا او تدریسکننده و پاسخگوی آن بخش باشد.
تکیه همیشگی به جوابهای دیگران و کپی کردن سریع راهحلها بدون درک منطق پشت آن در درس خواندن گروهی، مهارت حل مسئله را ضعیف میکند. برای مقابله با این آسیب، هر عضو ابتدا خودش برای حل سوال تلاش کند و سپس پاسخها در گروه بررسی شوند. پس از توضیح دوستان نیز فرد بهتر است یک سوال مشابه را به تنهایی حل کند تا از یادگیری خود مطمئن شود.
برای این که دورهمیهای درسی به گپوگفتهای طولانی تبدیل نشوند، نیاز به ساختار، نظم و نقشه راه مشخصی داریم. اجرای اصولی این مراحل کمک میکند تا بیشترین بهرهوری را از زمان گروهی خود ببرید.
برای شروع درس خواندن گروهی، میتوانید یک گروه کوچک، مثلا ۳ یا ۴ نفره، تشکیل دهید. بزرگ شدن بیش از حد گروه، مدیریت زمان را سخت کرده و همفکری را مختل میکند. همچنین مطمئن شوید اعضای گروه اهداف تحصیلی و انگیزههای نزدیکی به یکدیگر دارند.

هیچگاه بدون برنامهریزی قبلی دور هم جمع نشوید. پیش از آغاز جلسه، دقیقا مشخص کنید که قرار است کدام فصل، چه تعداد مسئله یا چه مباحثی بررسی شوند تا هرکسی بداند با چه آمادگیای باید وارد گروه شود.
مطالعه گروهی هرگز جایگزین مطالعه فردی نیست. هر عضو باید پیش از جلسه، متن درس را خودش خوانده و تمرینهای اولیه را حل کرده باشد؛ در غیر این صورت، جلسه به جای رفع اشکال، به کلاس درس یکطرفه تبدیل خواهد شد.
برای جلسه خود تایمر بگذارید؛ مثلا ۵۰ دقیقه مطالعه و حل مسئله، به همراه ۱۰ دقیقه استراحت. البته این زمان را متناسب با نوع فعالیت و میزان تمرکز اعضا تنظیم کنید. نظم داشتن جلوی خستگی مفرط مغز و کشیده شدن بحث به حاشیههای غیردرسی را میگیرد.

در طول جلسه، همه اعضا باید فرصت سوال پرسیدن، توضیح دادن و ارائه راهحل را داشته باشند و بحث در اختیار یک نفر باقی نماند. در دقایق پایانی جلسه نیز مباحث خواندهشده را مرور و ابهامات باقیمانده را یادداشت کنید تا در خانه بررسی شوند. آشنایی با بهترین روش مرور درس در این مرحله به شما کمک میکند تا آموختههای جلسه را بهتر تثبیت کنید و چیزی از قلم نیفتد.
مناسب بودن درس خواندن گروهی به نوع فعالیت و هدف مطالعه بستگی دارد. خواندن اولیه یک مبحث ممکن است به تمرکز فردی بیشتری نیاز داشته باشد، اما برای رفع اشکال، مقایسه راهحلها و مرور مفاهیم میتوان از گروه کمک گرفت.
برای نمونه، هنگام حل مسائل ریاضی و فیزیک، هرکس میتواند روش حل خود را روی تخته یا کاغذ توضیح دهد تا اعضا راهحلهای مختلف را با هم مقایسه کنند. در درسهایی مانند علوم نیز اعضا میتوانند درباره علت پدیدهها از یکدیگر سوال بپرسند و برداشتهای خود را بررسی کنند. برای مرور مطالب حفظی هم میتوان از پرسش و پاسخ و آزمونهای کوتاه استفاده کرد تا بخشهایی که به تمرین و مرور بیشتری نیاز دارند، مشخص شوند.
در مسیر موفقیت تحصیلی، هیچ روش مطلقی وجود ندارد که بتواند به تنهایی تضمینکننده نتایج عالی باشد. این که چه زمانی ترجیح میدهید در سکوت و تمرکز فردی درس بخوانید و چه زمانی از همافزایی درس خواندن گروهی بهره ببرید، کاملا به هدف مطالعه، نوع مبحث و نیاز شما بستگی دارد.
واقعیت این است که مطالعه گروهی جایگزینی برای تلاش فردی نیست، بلکه مکمل و تقویتکننده آن به شمار میرود. ابتدا باید مفاهیم پایه را شخصا مطالعه و هضم کنید و سپس برای رفع ابهامات و تثبیت دانستهها به گروه ملحق شوید. پیدا کردن و حفظ این نقطه تعادل، راز اصلی یک یادگیری موثر و عمیق است.
بلاگهای اخیر
اخبار پیشنهادی